آيه



مُحَمَّدٌ رَّسُولُ اللَّهِ وَالَّذِينَ مَعَهُ أَشِدَّآءُ عَلَى الْكُفَّارِ رُحَمَآءُ بَيْنَهُمْ تَرَاهُمْ رُكَّعاً سُجَّداً يَبْتَغُونَ فَضْلاً مِّنَ اللَّهِ وَرِضْوَاناً سِيمَاهُمْ فِى وُجُوهِهِم مِّنْ أَثَرِ السُّجُودِ ذَ لِكَ مَثَلُهُمْ فِى التَّوْرَاةِ وَمَثَلُهُمْ فِى الْإِنجِيلِ كَزَرْعٍ أَخْرَجَ شَطْئَهُ فَآزَرَهُ فَاسْتَغْلَظَ فَاسْتَوَى‏ عَلَى‏ سُوقِهِ يُعْجِبُ الزُّرَّاعَ لِيَغِيظَ بِهِمُ الْكُفَّارَ وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُؤاْ وَعَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ مِنْهُم مَّغْفِرَةً وَأَجْراً عَظِيماً


ترجمه



محمّد، رسول خداست و كسانى كه با او هستند، بر كفّار، سخت و در ميان خودشان مهربانند. آنان را پيوسته در ركوع و سجود مى‏بينى، كه فضل و رضوان را از خدا مى‏جويند، نشانه آنان در رخسارشان از اثر سجود نمايان است. اين است وصف ايشان در تورات و وصف آنان در انجيل، مانند زراعتى است كه جوانه را از زمين خارج كرده، پس آن را نيرو داده تا سخت شود و بر ساقه‏ى خود بايستد، آن گونه كه كشاورزان را به شگفتى و شادى وامى‏دارد. تا خداوند به واسطه مؤمنان كفّار را به خشم آورد، ولى خداوند به كسانى از كفّار كه ايمان آورده و كارهاى شايسته انجام دهند، وعده آمرزش و پاداشى بزرگ داده است.


پيام ها



1- وعده‏هاى الهى شفاف است. (آن پيامبرى كه مكتبش بر تمام اديان غالب مى‏شود، محمّد رسول اللّه است.) «ارسل رسوله بالهدى... محمد رسول اللّه...»
2- جهانى شدن مكتب اسلام، به رهبرى الهى و يارانى صادق نيازمند است. «ليظهره على الدين كله... محمد رسول اللّه و الّذين معه»
3- يكى از ابزار و شيوه‏هاى تربيت، معرّفى الگوهاست. «محمّد رسول اللّه»
4- ايمان به رسول خدا، «آمنوا به» گام اول است، مهم‏ترين گام، همراهى با رسول است. «والّذين معه»
5 - مسلمانان بايد در برابر دشمن؛ خشونت، قاطعيّت، صلابت و شدّت داشته و در برابر ديگر مؤمنان؛ رأفت، مودّت، رحمت و عطوفت، مهر و احساسات داشته باشند. «اشداء على الكفّار رحماء بينهم»
6- بى‏تفاوتى ممنوع، مسلمان بايد مظهر حبّ و بغض باشد. «اشداء على الكفّار رحماء بينهم»
7- ملاك مهر و قهر، ايمان و كفر است، نه قوم و قبيله و مال و ثروت. «اشداء على الكفّار رحماء بينهم»
8 - عبادت، براى ياران پيامبر يك سيره دائمى است، نه يك عمل موسمى. «تراهم ركعا سجدا»
9- در جامعه اسلامى، بايد نماز ظهور و بروز داشته باشد، نه مخفى و پنهان. «تراهم»
10- ركوع و سجود در نماز، داراى محوريّت است. «ركّعا سجّدا»
11- عبادتى مورد ستايش است كه همراه با كثرت و مداومت باشد. «ركّعا سجّدا»
12- بخش‏هايى از تورات و انجيل فعلى، دست نخورده و تحريف نشده است، لذا قرآن در مواردى به آنها استناد مى‏كند. «ذلك مثلهم فى التّوراة و... الانجيل»
13- در كتب آسمانى قبل نيز پيش‏گويى‏هايى بوده است. در تورات و انجيل، سيماى ياران پيامبر اسلام مطرح شده است. «ذلك مثلهم فى التّوراة و... الانجيل»
14- مثال‏هاى كتب آسمانى، طبيعى، همه‏جايى، همه فهم، در دسترس و قابل تجربه است. «كزرع اخرج...»
15- رشدى پايدار است كه طبيعى، مستقل و تدريجى باشد. «كزرع اخرج...»
16- جامعه اسلامى بايد خودكفا، مستحكم و مستقل باشد تا روى پاى خود بايستد. «استوى على سوقه»
17- دين از سياست جدا نيست. در كنار ركوع و سجود، موضع‏گيرى‏هاى قاطع و دشمن شكن لازم است. «ركّعا سجّدا... ليغيظ بهم الكفّار»
18- رشد كمى و كيفى مسلمانان، كفّار را عصبانى مى‏كند. «اخرج شطئه فازره... ليغيظ بهم الكفّار»
19- ركوع و سجود و همگامى با رسول خدا كافى نيست، بايد تمام آن امور برخاسته از ايمان و عمل صالح باشد تا اجر عظيم دريافت شود. «الّذين آمنوا و عملوا الصالحات منهم مغفرة و اجراً عظيما»
20- پاداش مؤمنان راستين در وهم نگنجد. «اجراً عظيما»
21- دفع ضرر، مقدّم بر كسب منفعت است. (اول «مغفرة» بعد «اجر عظيم»)